Workshop

    Εργοδότης Ύστατης Καταφυγής: Αναπτυξιακές και Δημοσιονομικές Επιπτώσεις

    Οργανωμένο από το Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ

    Park Hotel
    Αθήνα
    11 Μαρτίου 2014

Διεθνές συνέδριο

    Το Levy Economics Institute διοργανώνει διεθνές συνέδριο με την υποστήριξη του Ιδρύματος FORD (USA) με θέμα:

    «Η κρίση στην Ευρωζώνη και την Ελλάδα και η εμπειρία με τις πολιτικές λιτότητας»

    Μέγαρο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών
    8–9 Νοεμβρίου 2013

Δημοσιεύσεις στα Ελληνικά

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις του Levy Economics Institute είναι τώρα διαθέσιμες στην ελληνική γλώσσα.

    Νομισματική Πολιτική και Χρηματοπιστωτική Δομή

  • ΚΕΙΜΕΝO ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ No. 130 | Ιανουάριος 2014

    Τι απομένει από τη θεωρία της διαχείρισης της ζήτησης σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο;

    Στην εποχή της παγκόσμιας χρηματιστικής, η θεωρία της διαχείρισης της συνολικής ζήτησης κρατιέται ζωντανή, αλλά η χρησιμότητά της δεν είναι η ίδια, λέει ο Amit Bhaduri. Στο παρόν κείμενο δημόσιας πολιτικής, ο Bhaduri περιγράφει αυτό που θεωρεί ως την επικρατούσα σύγχρονη προσέγγιση στη διαχείριση της ζήτησης. Αποκομμένη από τις κεϋνσιανές της ρίζες, αυτή η «χυδαία» εκδοχή της θεωρίας της διαχείρισης της ζήτησης χρησιμοποιείται προκειμένου να δικαιολογηθούν πολιτικές που βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με εκείνες που συνταγογραφούνται από το αυθεντικό κεϋνσιανό μοντέλο. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η αύξηση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων και η κατανάλωση τροφοδοτούμενη από το ιδιωτικό χρέος ενώ η δημοσιονομική πολιτική περνά στο περιθώριο.

    Επιστρέφοντας στα θεμέλια που οικοδομήθηκαν από τον Keynes και τον Kalecki,o Bhaduri επιδιώκει να αποσαφηνίσει αν υπάρχει χώρος για την παραδοσιακή θεωρία της διαχείρισης της ζήτησης—με κύρια χαρακτηριστικά την ελλειμματική δαπάνη και τις δημόσιες επενδύσεις—σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Το συμπέρασμά του είναι ότι τέτοιου είδους πολιτικές είναι τελικά αναπόφευκτες αν ο στόχος είναι η αναζωογόνηση της πραγματικής οικονομίας και η επίτευξη της σταθερότητας.

  • ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ No. 2 | Φεβρουάριος 2014

    Η πρόταση του Wright Patman για χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους με μηδενικό επιτόκιο

    Διδάγματα για την τρέχουσα συζήτηση σχετικά με το όριο του αμερικανικού χρέους
    Το 1943, το αμερικανικό Κογκρέσο βρέθηκε αντιμέτωπο με απρόβλεπτα μεγάλες πολεμικές δαπάνες, που ξεπερνούσαν το όριο του χρέους. Οι διάλογοι της περιόδου εκείνης που έλαβαν χώρα στο Κογκρέσο περιλαμβάνουν μια οξυδερκή συζήτηση για το πώς θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν οι αυξημένες δαπάνες, με αναφορά σε πρακτικά και θεωρητικά ζητήματα που απουσιάζουν από τις σημερινές συζητήσεις. Σε μια συζήτηση που έλαβε χώρα το 1943, ο βουλευτής Wright Patman πρότεινε να δημιουργήσει το Υπουργείο Οικονομικών ένα ομόλογο αδιαπραγμάτευτου μηδενικού επιτοκίου, που θα το διαχειρίζονταν οι Ομοσπονδιακές Τράπεζες. Καθώς πλησιάζει η προθεσμία της 7ης Φεβρουαρίου για την αύξηση του ορίου του ομοσπονδιακού χρέους των ΗΠΑ, ο Ανώτατος Μελετητής Jan Kregel εξετάζει τις επιπτώσεις της πρότασης του Patman. Μερικά από τα διδάγματα είναι τα εξής: η κυβέρνηση μπορεί να χρηματοδοτήσει το χρέος με οποιοδήποτε επιτόκιο επιθυμεί, χωρίς να απολέσει τον έλεγχο πάνω από τα επιτόκια ως εργαλείο της νομισματικής πολιτικής. Το θέμα δεν είναι η χρηματοδότηση του χρέους. Το ερώτημα είναι αν το μέγεθος του ελλείμματος που θα χρηματοδοτηθεί είναι συμβατό με τη σταθερή επέκταση της οικονομίας.

  • Η Κατάσταση στην Οικονομία των ΗΠΑ

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ | Οκτώβριος 2013

    Η εδραίωση της ανάκαμψης: Προοπτικές και πολιτικές για τις Ηνωμένες Πολιτείες

    Στην περίπτωση που επαληθευτούν οι προβλέψεις του Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου για τα κρατικά έσοδα και τις δαπάνες, η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών δεν θα μπορέσει να αναπτυχθεί αρκετά γρήγορα προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό της ανεργίας από σήμερα έως το 2016. Το έλλειμμα θα μειωθεί από τα σημερινά του επίπεδα, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα της ανάκαμψης. Όμως, όπως δείχνει η νέα στρατηγική ανάλυση του Levy Institute, μια τόνωση της οικονομίας της τάξης ακόμη και λίγο πάνω από το 1% του ΑΕΠ ετησίως, επικεντρωμένη σε επενδύσεις για Έρευνα και Ανάπτυξη εξαγωγικού προσανατολισμού θα οδηγούσε σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ μέσω της επίπτωσης των εξαγωγικών τιμών, προκαλώντας αύξηση στις καθαρές εξαγωγές και μείωση της ανεργίας σε επίπεδα χαμηλότερα από το 5% έως το 2016. Η βελτίωση της καθαρής ζήτησης για εξαγωγές θα επιτρέψει στην αμερικανική οικονομία να εισέλθει σε μια περίοδο αποκατάστασης της συνολικής ζήτησης, με πολύ ενθαρρυντικές συνέπειες για το εσωτερικό της χώρας.

  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚH ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟ ΕΞΕΛΙΞΗ No. 752 | Φεβρουάριος 2013

    Η ανισότητα και η χρηματοοικονομική συμπεριφορά των νοικοκυριών στην «εποχή των καταναλωτών»

    Θα μπορούσε να περιμένει κανείς ότι η διόγκωση της εισοδηματικής ανισότητας στις ΗΠΑ θα μείωνε την αύξηση της ζήτησης και θα δημιουργούσε τροχοπέδη στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας λόγω του ότι τα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα ξοδεύουν μικρότερο ποσοστό του εισοδήματος τους. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι αυξήθηκε η ανισότητα κατά τη διάρκεια των τελευταίων εικοσιπέντε ετών, τα επίπεδα ανάπτυξης και απασχόλησης στις ΗΠΑ ήταν αρκετά ισχυρά με βάση τα ιστορικά δεδομένα μέχρι και τη Μεγάλη Κάμψη. Η εργασία αναλύει αυτό το παράδοξο διαχωρίζοντας τις δαπάνες των νοικοκυριών, το εισόδημα, τις αποταμιεύσεις και το χρέος ανάμεσα στο εισοδηματικά ανώτερο 5% και το εισοδηματικά χαμηλότερο 95%. Ανακαλύπτουμε ότι το εισοδηματικά ανώτερο 5% δαπανούσε πράγματι μικρότερο ποσοστό του εισοδήματος, αλλά αυτό δεν επηρέασε τη ζήτηση επειδή αυξήθηκε το μερίδιο των καταναλωτικών δαπανών του εισοδηματικά χαμηλότερου 95%, το οποίο συνοδεύτηκε από ιστορικά επίπεδα δανεισμού. Η μη βιώσιμη αύξηση της μόχλευσης των νοικοκυριών που ήταν συγκεντρωμένη στο 95% του εισοδηματικού κλιμακίου προκάλεσε τελικά τη Μεγάλη Κάμψη. Η αρνητική επίπτωση της αυξανόμενης ανισότητας στη ζήτηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια εξήγηση για τη στάσιμη ανάκαμψη της οικονομίας μετά το τέλος της ύφεσης.

  • Η Κατάσταση στην Οικονομία της Ευρωζώνης και στην Οικονομία της Ελλάδας

  • ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ | Φεβρουάριος 2014

    Προοπτικές και εναλλακτικές πολιτικές για την ελληνική οικονομία

    Στην παρούσα έκθεση, εξετάζουμε εναλλακτικά σενάρια για την αποκατάσταση της ανάπτυξης και τη δημιουργία απασχόλησης στην ελληνική οικονομία μέσω του ειδικά διαμορφωμένου μακροοικονομικού μοντέλου του Levy Institute(LIMG). Μετά την ανασκόπηση οικονομικών εξελίξεων για το 2013, οι οποίες επιβεβαιώνουν τις προηγούμενες προβλέψεις μας για κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, εξετάζουμε τον πιθανό αντίκτυπο τεσσάρων εναλλακτικών: (1) Εξωτερική βοήθεια μέσω της μεταβίβασης κεφαλαίων προς την Ελλάδα στα πρότυπα του Σχεδίου Μάρσαλ, (2) προσωρινή παύση καταβολής των τόκων για το δημόσιο χρέος και χρησιμοποίηση των πόρων για τόνωση της ζήτησης και της απασχόλησης, (3) εισαγωγή ενός παράλληλου χρηματοπιστωτικού συστήματος που θα χρησιμοποιήσει νέα κρατικά ομόλογα σε ένα νέο νόμισμα, και (4) την υιοθέτηση ενός προγράμματος άμεσης απασχόλησης, στο πλαίσιο του θεσμού του «εργοδότη της έσχατης προσφυγής», που θα χρηματοδοτείται από το παράλληλο χρηματοδοτικό σύστημα. Υποστηρίζουμε ότι η αποτελεσματικότητα των διαφόρων σχεδίων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ελαστικότητα των τιμών στον τομέα του ελληνικού εμπορίου. Καθώς η ανάλυσή μας δείχνει ότι αυτή η ελαστικότητα είναι χαμηλή, η επιλογή πολιτικής για ένα πρόγραμμα άμεσης απασχόλησης στο πλαίσιο του θεσμού του «εργοδότη της έσχατης προσφυγής» φαίνεται να προσφέρει την καλύτερη στρατηγική για οικονομική ανάκαμψη με άμεση βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων ενώ περιορίζει τις επιπτώσεις στο εξωτερικό χρέος.

  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚH ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟ ΕΞΕΛΙΞΗ No. 771 | Αύγουστος 2013

    Εξωτερικά και κρατικά ελλείμματα στην Ελλάδα

    Προς αναζήτηση αιτιώδους σχέσης
    Η εργασία εξετάζει την πορεία των κρατικών ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών και τη σύνδεσή τους με το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον της ίδιας περιόδου. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι, από το 1980 έως το 1995, τα κρατικά ελλείμματα οδηγούν σε διόγκωση του εξωτερικού ελλείμματος, αλλά η αιτιότητα μεταξύ των δύο αλλάζει κατεύθυνση στη συνέχεια λόγω της διαδικασίας της ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης και της υιοθέτησης του κοινού νομίσματος. Η υπόθεση αυτή ελέγχεται και επαληθεύεται οικονομετρικά με τη χρήση της ανάλυσης της συνολοκλήρωσης και της μεθοδολογίας του Granger.

  • Η Κατάσταση στις Οικονομίες της Λατινικής Αμερικής

  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚH ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟ ΕΞΕΛΙΞΗ No. 728 | Ιούλιος 2012

    Η κατανόηση των κρίσεων στη Λατινική Αμερική

    Μια μετα-κεϋνσιανή προσέγγιση
    Η συμβατική σοφία σχετικά με τους επιχειρηματικούς κύκλους στη Λατινική Αμερική υποθέτει ότι οι νομισματικοί κλυδωνισμοί προκαλούν αποκλίσεις από τη βέλτιστη πορεία και ότι ο παράγοντας ενεργοποίησης του κύκλου είναι η υπερβολική πίστωση και η ρευστότητα. Περαιτέρω, με βάση αυτήν την άποψη, η προέλευση της οικονομικής συστολής σχετίζεται σε τελική ανάλυση με τις υπερβολές κατά τη διάρκεια της διαστολής. Για το λόγο αυτό, συνάγεται ότι για να αποφευχθούν οι χειρότερες συνθήκες κατά τη διάρκεια της καθοδικής πορείας του κύκλου (“bust”) θα πρέπει να εφαρμοστούν περιοριστικές οικονομικές πολιτικές κατά τη διάρκεια της επέκτασης, συμπεριλαμβανομένων των περιοριστικών δημοσιονομικών και νομισματικών πολιτικών. Στην παρούσα εργασία αναπτύσσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση που προτείνει ότι o δημοσιονομικός περιορισμός μπορεί να μην έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μείωση των κινδύνων μιας κρίσης, και ότι ο υπερβολικός δημοσιονομικός συντηρητισμός θα μπορούσε στην πραγματικότητα να επιδεινώσει τα προβλήματα. Στην περίπτωση της Κεντρικής Αμερικής, οι προσπάθειες να μειωθούν οι δημοσιονομικές ανισορροπίες, σε συνδυασμό με τα συνεχιζόμενα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, υπονοούν ότι οι οικονομικές εισροές, με τα εμβάσματα να είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε ορισμένες περιπτώσεις, διαμόρφωσαν τις συνθήκες για την επέκταση της άνθησης της ιδιωτικής δαπάνης που αποδείχθηκε μη βιώσιμη όταν η Μεγάλη Κάμψη οδήγησε σε απότομη πτώση την εξωτερική χρηματοδότηση. Στην περίπτωση της Νότιας Αμερικής, η έκρηξη των commodities δημιούργησε συνθήκες για ανάπτυξη χωρίς να επηρεαστεί ο εξωτερικός περιορισμός. Στο πλαίσιο της Νότιας Αμερικής, ο δημοσιονομικός περιορισμός έχει ως αποτέλεσμα να καταγραφούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, χαμηλότερα ποσοστά ανάπτυξης. Ωστόσο, η χαμηλότερη εξάρτηση σε εξωτερικούς πόρους έκανε τις χώρες της Νότιας Αμερικής λιγότερο ευάλωτες στα εξωτερικά κύματα κλονισμού της Μεγάλης Κάμψης από τις οικονομίες της Κεντρικής Αμερικής.
    Αρχείο:
    Σχετικό Πρόγραμμα:
    Συγγραφέας/είς:
    Esteban Pérez Caldentey Matías Vernengo

  • Η Κατάσταση στις Υπόλοιπες Οικονομίες του Κόσμου

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 44 | Δεκέμβριος 2013

    Επιλογές οικονομικής πολιτικής για την Κίνα

    Ο ρόλος της δημοσιονομικής πολιτικής στον περιορισμό της χρηματοοικονομικής ευθραυστότητας
    Με την εφαρμογή της πολιτικής του ανοίγματος της οικονομίας, πριν από περίπου 35 χρόνια, η Κίνα απολαμβάνει υψηλά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης και άνοδο του βιοτικού επιπέδου για μεγάλο μέρος του πληθυσμού της. Ωστόσο, κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η Κίνα ενδέχεται να μην εξελιχθεί σε χώρα υψηλού εισοδήματος, υποτιμώντας με αυτόν τον τρόπο την ικανότητα της κινεζικής οικονομίας να συνεχίσει να αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Τα ποσοστά ανάπτυξης στην Κίνα μάλλον θα μειωθούν στο μέλλον, αλλά η χώρα μπορεί να συνεχίσει την πορεία της στην ένταξη των οικονομιών με υψηλό εισόδημα εφόσον καταφέρει η κυβέρνηση να αναγνωρίζει και να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία οικονομικής πολιτικής που είναι στη διάθεσή της.
    Αρχείο:
    Σχετικό Πρόγραμμα:
    Συγγραφέας/είς:

  • ΚΕΙΜΕΝO ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ No. 119 | Αύγουστος 2011

    Οι αντιφάσεις της εξαγωγικής ανάπτυξης

    Το μοντέλο της εξαγωγικής ανάπτυξης είναι μια αναπτυξιακή στρατηγική που στοχεύει σε αυξανόμενη παραγωγική ικανότητα εστιάζοντας στις ξένες αγορές. Κυριάρχησε προς το τέλος της δεκαετίας του ’70 και έγινε μέρος μιας καινούργιας συναίνεσης ανάμεσα στους οικονομολόγους σχετικά με τα οφέλη του διεθνούς «ανοίγματος» της οικονομίας.

    Σύμφωνα με τον Thomas I. Palley, το μοντέλο αυτό έχει εξαντλήσει τα περιθώρια του λόγω των μεταβαλλόμενων συνθηκών στις οικονομίες αναδυόμενων αγορών καθώς και στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί τα στάδια εξέλιξης του μοντέλου της εξαγωγικής ανάπτυξης που οδήγησαν στην υιοθέτησή του παγκοσμίως, καθώς και τις διάφορες επικρίσεις κατά της ατζέντας που έχουν γίνει αρκετά προφητικές. Ολοκληρώνει με το επιχείρημα ότι θα πρέπει να μειώσουμε την εξάρτηση σε στρατηγικές που στοχεύουν στην προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων με εξαγωγικό προσανατολισμό και να θεσπίσουμε ένα νέο παράδειγμα στηριζόμενο στο μοντέλο της ανάπτυξης της εγχώριας ζήτησης. Διαφορετικά, είναι πολύ πιθανό να βιώσει η παγκόσμια οικονομία ασυμμετρική στασιμότητα και αυξανόμενες οικονομικές εντάσεις μεταξύ αναδυόμενων αγορών και βιομηχανικών οικονομιών.

  • Ισότητα των Φύλων και Οικονομία

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 46 | Φεβρουάριος 2014

    Φτώχεια χρόνου και κατανάλωσης στην Τουρκία

    Το Μέτρο Φτώχειας Χρόνου και Κατανάλωσης του Levy Institute (LIMTCP) είναι ένα δισδιάστατο μέτρο που λαμβάνει υπόψη τόσο τις απαραίτητες καταναλωτικές δαπάνες όσο και το χρόνο που απαιτείται από τα νοικοκυριά για την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης, παράγοντες που συχνά αγνοούνται από την επίσημη μέτρηση της φτώχιας. Στην περίπτωση της Τουρκίας, η εφαρμογή του LIMTCP αποκαλύπτει την ύπαρξη κρυφής φτώχειας για επιπλέον 7,6 εκατομμύρια άτομα, με αποτέλεσμα το ποσοστό φτώχειας να είναι 10 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το επίσημο ποσοστό φτώχειας, που καταγράφεται στο 30%.

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 45 | Ιανουάριος 2014

    Έλλειμμα χρόνου και κρυφή φτώχεια στην Κορέα

    Τα επίσημα ποσοστά φτώχειας στην Κορέα και σε άλλες χώρες αγνοούν το γεγονός ότι η άμισθη παραγωγή των νοικοκυριών συμβάλλει στην εκπλήρωση των υλικών αναγκών και των επιθυμιών που είναι απαραίτητες για την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης. Με το να θεωρούνται δεδομένες οι δουλειές του νοικοκυριού, οι επίσημες εκτιμήσεις παρέχουν ανακριβή μέτρηση του εύρους και του βάθους της φτώχειας και μπορεί να οδηγήσουν τους χαράκτες πολιτικής σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

  • LIMTIP

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 45 | Ιανουάριος 2014

    Έλλειμμα χρόνου και κρυφή φτώχεια στην Κορέα

    Τα επίσημα ποσοστά φτώχειας στην Κορέα και σε άλλες χώρες αγνοούν το γεγονός ότι η άμισθη παραγωγή των νοικοκυριών συμβάλλει στην εκπλήρωση των υλικών αναγκών και των επιθυμιών που είναι απαραίτητες για την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης. Με το να θεωρούνται δεδομένες οι δουλειές του νοικοκυριού, οι επίσημες εκτιμήσεις παρέχουν ανακριβή μέτρηση του εύρους και του βάθους της φτώχειας και μπορεί να οδηγήσουν τους χαράκτες πολιτικής σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

  • ΚΕΙΜΕΝO ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ No. 126 | Νοέμβριος 2012

    Εργασία, οικιακή παραγωγή και χρονικές απαιτήσεις

    Γιατί η «έλλειψη χρόνου» είναι σημαντική για τη φτώχεια
    Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε επαρκώς πόση πολύ ή πόση λίγη πρόοδος έχει γίνει για την αντιμετώπιση της κατάστασης των πιο ευάλωτων στις κοινωνίες μας, ή να παρέχουμε σωστή καθοδήγηση στους χαράκτες πολιτικής που στοχεύουν στη βελτίωση των ικανοτήτων του κάθε ατόμου και νοικοκυριού να επιτύχει ένα βασικό βιοτικό επίπεδο, αν δεν διαθέτουμε ένα αξιόπιστο μέσο μέτρησης της φτώχειας. Με την υποστήριξη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι Ανώτατοι Μελετητές Ράνια Αντωνοπούλου και Ajit Zacharias και ο ερευνητής-μελετητής Thomas Masterson έχουν κατασκευάσει ένα εναλλακτικό εργαλείο για τη μέτρηση της φτώχειας που, όταν εφαρμόστηκε στις περιπτώσεις της Αργεντινής, της Χιλής και του Μεξικού, αποκάλυψε σημαντική τυφλά σημεία στους επίσημους αριθμούς φτώχειας.

  • Κατανομή Εισοδήματος και Πλούτου

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 46 | Φεβρουάριος 2014

    Φτώχεια χρόνου και κατανάλωσης στην Τουρκία

    Το Μέτρο Φτώχειας Χρόνου και Κατανάλωσης του Levy Institute (LIMTCP) είναι ένα δισδιάστατο μέτρο που λαμβάνει υπόψη τόσο τις απαραίτητες καταναλωτικές δαπάνες όσο και το χρόνο που απαιτείται από τα νοικοκυριά για την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης, παράγοντες που συχνά αγνοούνται από την επίσημη μέτρηση της φτώχιας. Στην περίπτωση της Τουρκίας, η εφαρμογή του LIMTCP αποκαλύπτει την ύπαρξη κρυφής φτώχειας για επιπλέον 7,6 εκατομμύρια άτομα, με αποτέλεσμα το ποσοστό φτώχειας να είναι 10 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το επίσημο ποσοστό φτώχειας, που καταγράφεται στο 30%.

  • ΜΟΝΟΣΕΛΙΔΟ No. 45 | Ιανουάριος 2014

    Έλλειμμα χρόνου και κρυφή φτώχεια στην Κορέα

    Τα επίσημα ποσοστά φτώχειας στην Κορέα και σε άλλες χώρες αγνοούν το γεγονός ότι η άμισθη παραγωγή των νοικοκυριών συμβάλλει στην εκπλήρωση των υλικών αναγκών και των επιθυμιών που είναι απαραίτητες για την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης. Με το να θεωρούνται δεδομένες οι δουλειές του νοικοκυριού, οι επίσημες εκτιμήσεις παρέχουν ανακριβή μέτρηση του εύρους και του βάθους της φτώχειας και μπορεί να οδηγήσουν τους χαράκτες πολιτικής σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

  • Πολιτική Απασχόλησης και Αγορές Εργασίας

  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚH ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟ ΕΞΕΛΙΞΗ No. 789 | Μάρτιος 2014

    Πλήρης Απασχόληση

    Ένας δρόμος που δεν ακολουθήθηκε
    Είναι κοινώς γνωστό ότι ο John Maynard Keynes υπήρξε ο βασικός υποστηρικτής του κρατικού παρεμβατισμού για την αντιμετώπιση της ύφεσης και της ανεργίας. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι οι σύγχρονες «κεϋνσιανές πολιτικές» δεν έχουν τίποτα το κοινό με τα μέτρα πολιτικής που ο ίδιος ο Keynes θεωρούσε απαραίτητα για την επίτευξη της μακροπρόθεσμης, πλήρους πραγματικής απασχόλησης. Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διορθωθεί αυτή η παρανόηση και να περιγράψει τον δρόμο που δεν ακολουθήθηκε—δηλαδή το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για την πλήρη απασχόληση που υπάρχει στα γραπτά του Keynes και που επεξεργάστηκαν μετέπειτα οικονομολόγοι, αλλά το έργο των οποίων δεν αναφέρεται στα οικονομικά εγχειρίδια του κυρίαρχου ρεύματος και δεν λαμβάνεται υπόψη από τους χαράκτες πολιτικής. Η ανάλυση που ακολουθεί επικεντρώνεται στους λόγους για τους οποίους ο ιδιωτικός τομέας αδυνατεί, συνήθως, να παράγει πλήρη απασχόληση, ακόμα και κατά τη διάρκεια περιόδων οικονομικής επέκτασης και υπό καθεστώς κρατικού παρεμβατισμού, και επιχειρηματολογεί για ποιο λόγο η δουλειά των χαρακτών πολιτικής δεν είναι να «τσιγκλούν» τις ιδιωτικές επιχειρήσεις να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για όλους, αλλά να το πράξουν οι ίδιοι άμεσα ως ζήτημα ύστατης προσφυγής. Η εργασία εξετάζει διάφορες πολιτικές άμεσης δημιουργίας θέσεων εργασίας στο πλαίσιο της φιλοσοφίας του Keynes για την πλήρη απασχόληση.

  • ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ No. 1 | Ιανουάριος 2014

    Το υπόδειγμα της κοινωνικής επιχείρησης για εγγυημένη απασχόληση στις Ηνωμένες Πολιτείες

    Η πρόταση για εγγυημένη απασχόληση συμβάλλει στη μακροοικονομική σταθερότητα και εξασφαλίζει ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Ωστόσο, παρά τα οικονομικά και ηθικά πλεονεκτήματα αυτής της πολιτικής, το πρόγραμμα πολύ συχνά απορρίπτεται λόγω ανησυχιών σχετικά με τη διαχείρισή του. Πώς θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα; Ποιος θα δημιουργήσει τις θέσεις εργασίας; Μπορεί να λειτουργήσει για κάθε άνεργο που επιθυμεί να εργαστεί; Το παρόν σημείωμα πολιτικής φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει αυτές τις ανησυχίες με την ανάπτυξη μιας πρότασης για εγγυημένη απασχόληση στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του τομέα των κοινωνικών επιχειρήσεων, ο οποίος περιλαμβάνει μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και αναδυόμενες μη κερδοσκοπικές κοινωνικές επιχειρήσεις.

Συνεργασία του Levy Institute με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ

Το Levy Institute ανέπτυξε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εργασίας της Γενικής Συνομοσπονδίας των Εργατών Ελλάδας (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός προγράμματος έκτακτης ανάγκης για τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα στο πλαίσιο της πρότασης του Χάιμαν Μίνσκι για έναν «εργοδότη εσχάτης προσφυγής».

Press Room

Το τελευταίο επιχείρημα Βερολίνου για το 'όχι' στο κούρεμα του Ελληνικού δημόσιου χρέους. 

Συνέντευξη Δημήτρη Β. Παπαδημητρίου (η συνέντευξη στο βίντεο ξεκινά από to 19:00)

Yves Mersch: Υπάρχουν και άλλες λύσεις εκτός από το κούρεμα χρέους


Στα Media

Send by Email Print this Page Add this Page